The great nations of Europe

Toen mijn vader 10 jaar geleden stierf werd me tijdens de begrafenis verteld dat hij nu in de ‘genade van de Heer’ was. Daar was ik vet mee. Als de heer een beetje barmhartig was geweest had ie em beter gewoon thuisgelaten!
Al sinds mijn eerste geschiedenislessen sta ik wat kritisch tegenover godsdienst maar dat moment is er bij mij wat geknakt. Als je terugleest in de geschiedenis en ziet dat godsdienst vaak een excuus was om de armen onder de knoet te houden of een manier van de rijken was om zich nog meer weelde toe te kennen, zegt dat eigenlijk al genoeg.

Vandaag waren we in het museo de la inquisition in Cartagena waarin uitgelegd werd hoe de katholieke Spanjaarden hier voet aan wal zetten en binnen de kortste tijd de helft van de bevolking had onderworpen en de andere helft had uitgemoord zich verschuilend achter hun enige echte waarheid. De meest inventieve foltertuigen werden tentoongesteld als rechtvaardige wapens tegen ongelovigheid.

We zijn verbouwereerd als we in de krant wat lezen over de methodes en indoctrinaties van IS. Volgens wikipedia zitten ze dit jaar aan 1437  (AH) wat wil zeggen dat ze niet zo veel verschillen van onze middeleeuwen.

Kunnen we gewoon godsdiensten niet afschaffen zodat we geen irrationele zaken meer kunnen inroepen om rationele tendenzen te verklaren/goed te praten?

Title: great nations of Europe – Randy Newman legt perfect uit wat ik bedoel.

https://youtu.be/ua0pR06pevU

The Great Nations of Europe
Had gathered on the shore
They’d conquered what was behind them
And now they wanted more
So they looked to the mighty ocean
And took to the western sea
The great nations of Europe in the sixteenth century

Hide your wives and daughters
Hide the groceries too
Great nations of Europe coming through

The Grand Canary Islands
First land to which they came
They slaughtered all the canaries
Which gave the land its name
There were natives there called Guanches
Guanches by the score
Bullets, disease, the Portugese, and they weren’t there anymore
Now they’re gone, they’re gone, they’re really gone
You’ve never seen anyone so gone
They’re a picture in a museum
Some lines written in a book
But you won’t find a live one no matter where you look

Hide your wives and daughters
Hide the groceries too
Great nations of Europe coming through

Columbus sailed for India
Found Salvador instead
He shook hands with some Indians and soon they all were dead
They got TB and typhoid and athlete’s foot
Diptheria and the flu
Excuse me – Great nations coming through

Balboa found the pacific
And on the trail one day
He met some friendly Indians
Whom he was told were gay
So he had them torn apart by dogs on religious grounds they say
The great nations of Europe were quite holy in their way

Now they’re gone, they’re gone, they’re really gone
You’ve never seen anyone so gone
Some bones hidden in a canyon
Some paintings in a cave
There’s no use trying to save them
There’s nothing left to save

Hide your wives and daughters
Hide your sons as well
With the great nations of Europe you never can tell

From where you and I are standing
At the end of a century
Europes have sprung up everyone as even I can see
But there on the horizon as a possiblity
Some bug from out of Africa might come for you and me
Destroying everything in its path
From sea to shining sea
Like the great nations of Europe
In the sixteenth century

Advertenties

Dwalen bij een busrit: de romantiek van het reizen

Er zitten precies 18 mensen op de bus. 17 exclusief de chauffeur. De 17 zijn onder te verdelen in 3 Colombianen en 14 toeristen.

We zijn allemaal verenigd in onze bestemming en voor de rest zijn we totaal verschillende personen. Het is voor mij een beetje de romantiek van het reizen besef ik terwijl mijn gsm ‘The pretender’ van Foo Fighters in mijn oren blaast; “What if I say I’m not like the others?”

Zo is het meisje dat vooraan zit na een stukgelopen relatie met haar rugzak de wereld in gelopen om haar geloof in de goedheid van de mens weer terug te vinden.  De twee Israelische meisjes op de bank achter haar voerden tijdens hun 3 jaar durende legerdienst een bataljon patatten aan met een eindeloze stroom aan rekruten en kanaliseren hun PTSS nu in het terroriseren van medereizigers door de met hun veel te luide muziek de bus in een soort Guantanamo om te toveren.

Rechts van me zit een jongen met de armen gekruist, de handen onder de oksels geklemd om beginnende zweetplekken te maskeren, te laat beseffend dat zijn actie de  zweetplekken enkel vergroot waardoor hij nu gevangen lijkt te zitten in een onzichtbare dwangbuis.

Voor me zit een koppel dat, indien ze de enige twee mensen ter wereld waren, niet zou reproduceren omdat de angst voor claustrofobia het altijd weer zou winnen over hun kinderwens. Mijn warme adem in hun nek – voor velen een aangename afwisseling met de Antarctische airco – voelt voor hen als het verjaardagsfeest voor een progeriapatiënt.

Achter me zitten drie Hollanders die, gevlucht voor de schande van hun eigen nationale team, warmere oorden hebben opgezocht. De oranje truitjes hebben ze net zolang afgebleekt tot ze een gelige schijn kregen en dragen ze nu fier om vanavond hun Colombia aan te voeren.

Ik zou het ze natuurlijk elk individueel kunnen vragen maar ik ben bang dat het verhaal van mijn reisgenoten de verwachtingen van mijn fantasie niet zal kunnen inlossen. Het is dat beetje romantiek dat ik wil koesteren. Les pensées sont libres.

De realiteit is dat er naast me een fantastische vrouw zit waarmee ik straks een hotelkamer met spabad – midden in de kamer – zal betrekken om erna naar de match van Colombia te gaan kijken, verbroederend met de locals in mijn truitje van de Belgisch ploeg, nagelbijtend voor de enige match die er echt toe doet dit weekend.

‘Zou het helpen als ik mijn Hollands-Colombiaans truitje samen met mijn rode kousen was vanavond?’ vraagt de Nederlander achter me terwijl ik wakker schiet.

Hallo Medellin. Dag lieve reizigers, vervolg jullie eigen weg en schrijf je eigen verhaal maar weer verder.